Heart To Heart - Business Inside

Najib el Mahdaoui en Claire Faber nemen een kijkje in elkaars keuken.

Wat zijn hun drijfveren? Wat is hun passie? En waarom zijn ze ondernemer?

Alfa Balans Yoga & Yoga Therapie
Claire Faber, eigenaresse van Alfa Balans Yoga & Yoga Therapie: ‘Ik geef les; klassikale yogalessen, privélessen voor yoga en yogatherapie. Mijn doel is om de mensen net zo verliefd op yoga te laten worden als ikzelf ben. Om daarvan de voordelen te plukken. Yoga is goed voor je geestelijke welzijn en daardoor ook voor je lijf. Want als je het niet lekker in je hoofd zit, gaat je lijf vanzelf pijn doen. Maar ik ervaar wel dat veel deelnemers voor iets anders komen. Sommigen willen leniger worden of willen rust hebben. En dat is ook prima natuurlijk. Anderen willen voelen dat ze iets gedaan hebben. Die maken er sport van. Maar goed, ieder komt waarvoor hij of zij wil komen. En op het moment dat ze bij me zijn, ervaren ze misschien ook wat yoga nog meer kan bieden. In mijn studio is ruimte voor zestien matten, waarop mensen tijdens een klassikale les kunnen liggen of staan. Tijdens zo’n les kan ik natuurlijk niet bij iedereen individueel langsgaan om te vragen wat ze met de yoga graag willen bereiken. Dan gaat yoga-therapie, die ik een-op-een geef, wat dieper. Dan kijk ik meer op een holistische manier naar de klacht waarvoor  iemand bij mij de therapie is komen volgen. Dus niet alleen naar het fysieke lichaam, maar ook naar het mentale lichaam. Ik probeer die twee weer in balans te krijgen. Daarom heet mijn bedrijf ook Alfa Balans. We willen weer in balans zijn. Yoga is meer een “way of life”, een levensstijl, dan zoals de meeste mensen het kennen: van de oefeningen op de mat, de mooie Instagramfoto's, de filmpjes waarbij mensen de meest onmogelijke dingen doen. Bij yoga gaat het juist niet om het resultaat, maar om er te zijn, om méé te doen. En of iets nou lukt of niet, dat doet er helemaal niet toe. Mensen bellen soms af voor een yogales, omdat ze niet lekker in hun vel zitten. “De emoties zitten me tot hier!” Maar dan juist moet je komen. Dan heb je het nodig.  Emoties mogen er zijn. En als je dan af en toe in huilen uitbarst op de mat, dan zal het wel nodig zijn. Je bent niet de eerste die dat overkomt. Emoties moeten er soms uit. Maar dat is niet het doel, hè. Het is niet het doel om iedereen aan het huilen te krijgen. Het is meer dat je je meer  bewust wordt van jezelf. Hoe zit het met mijn energie? Wat voel ik? Beter leren voelen, daar gaat het om. Luisteren naar je lijf.’ 

Jumbo Westpolder Papendrecht
Najib el Mahdaoui, filiaalmanager van Jumbo Westpolder: ‘Ik werk Inmiddels negentien jaar bij Jumbo. Mijn carrière begon toen ik daar op zestienjarige leeftijd mijn eerste bijbaantje kreeg; als vakkenvuller. Ik voelde me meteen thuis en ben er eigenlijk nooit meer weggegaan. Ik werkte met gelijkgestemden in een vulploeg en mijn taak was om de vakken te vullen, zodat mensen dat konden kopen. Vanuit de cultuur waarin ik ben opgegroeid – mijn ouders komen uit Marokko – is eten een erg belangrijke, verbindende factor. Saamhorigheid staat in onze cultuur sowieso hoog in het vaandel. Vanuit huis heb ik meegekregen dat als je goed doet voor een ander, je er altijd veel voor terug krijgt. De groepsdynamiek is belangrijker dan het individu. Dit in tegenstelling tot het westen, waar het vooral gaat om zelfontplooiing. Zo ver mogelijk komen in het leven. Sinds ik me van die tegenstelling bewust werd, probeer ik het beste van beide werelden te combineren. Ik wil me graag dienstbaar opstellen voor anderen. En dat kan ook heel goed als leidinggevende in een commerciële sector. Zolang je je maar bewust bent van je eigen sterke punten en overlaat aan anderen wat jezelf niet kunt. We werken veel met jongeren. De jongste is vijftien. En we zien om ons heen hoe de maatschappij aan het veranderen is. Als je niet met jongeren kunt communiceren – en zij zijn de toekomst – dan mis je ze, dan raak je ze niet. En dan krijg je ze ook niet mee. Dus moet je meegaan met de tijd, weten wat er speelt, en waar jongeren zich mee bezighouden. Ook al ben je het er zelf niet altijd mee eens, kun je op zich prima met hen meedenken of in ieder geval begrip tonen voor wat ze aan het doen zijn. Een jaar geleden ging ik bij Jumbo Westpolder in Papendrecht werken. Daarvóór heb ik actief in zeventien verschillende winkels van Jumbo gewerkt. En van 2014 tot en met begin 2016 ook op het hoofdkantoor, waar ik heb geholpen een deel van de C1000-winkels om te bouwen naar Jumbo; waaronder de C1000 op Winkelcentrum Westpolder. Toen ik een jaar geleden daar filiaalmanager werd, was voor mij de cirkel rond. Want er werken nog steeds dezelfde mensen als toen. Dat is eigenlijk het mooie van mijn werk. Natuurlijk moet ik aan het einde van de dag wel dat potje pindakaas verkopen. Anders kan de winkel niet langer open blijven. Dus de commerciële, iets hardere kant is zeker ook aanwezig. Maar het menselijke wat we proberen uit te stralen, zowel vanuit Jumbo als vanuit mij persoonlijk, hoeft daarvoor niet onder te doen. Jumbo heeft mij heel veel gegeven en ik voel me  bijna verplicht om ook wat terug te doen.’

Toekomst
Najib ziet de toekomst van Jumbo florissant voor zich. We doen dat wat de klant wil en zijn waar de klant wil zijn. Als je maar goed genoeg luistert naar de mensen en je ze geeft wat ze willen, dan blijven ze bij je terugkomen, dan is de toekomst rooskleurig. Daar geloof ik oprecht in. En ik wil daar graag mijn bijdrage aan leveren; zeker na alles wat ik van het bedrijf heb gekregen. Dus van mij zul je geen negatieve woorden horen. Zelfs in de meest donkere periode die we hebben gehad, probeerde ik altijd het positieve ervan in te zien, op zoek te gaan naar kansen. En niet mee te gaan in de negativiteit en hectiek van wat er om ons heen gebeurt. Als je je laat leiden door de waan van de dag, verlies je de stip op de horizon en kom je in de welbekende neerwaartse spiraal terecht. En daar knapt niemand van op. Maar, zoals ik al zei, de toekomst van Jumbo ziet er voorspoedig uit.’ En lachend: ‘Ik snap sowieso niet waarom mensen boodschappen doen bij een andere supermarkt.’

Claire verwacht nog minstens vijf jaar door te gaan met Alfa Balans Yoga & Yoga Therapie. ‘Ik zal hier en daar af en toe wat aanpassen, wat vernieuwen, maar ik denk dat de meeste mensen het fijn blijven vinden om naar mijn studio te komen. De laatste tijd word ik wel steeds via social media gespamd om online te gaan. Want dan kun je misschien wel honderden mensen tegelijk bedienen in plaats van zestien in één les. Met corona hebben we dat natuurlijk gedaan. Dat ging niet anders. Maar ik vind het niks. Interactie is voor mij heel belangrijk. Ik vind het fijn om te kunnen zien wat er gebeurt. En ook om feedback te krijgen. Daar vraag ik elke les om. Wat niet betekent dat ik dat ook altijd krijg. Sommigen zijn te verlegen en zeggen niets. Overigens ben ik momenteel op zoek naar een andere ruimte waar ik mijn droom kan waarmaken om een holistisch centrum te vestigen. Samen met, naast de door mij verzorgde yogalessen, andere aanvullende diensten en producten zoals: zwangerschapsyoga, coaching, massage, reiki, klankschaalconcerten en ademsessies. Zodat we op holistische wijze kunnen werken aan een gezond en sterk lichaam en een gezonde en sterke mind. In Sportcentrum Papendrecht, waar ik nu mijn studio heb, is het vaak lawaaiig en druk op de gang en in het zwembad. Ik ben nogal auditief ingesteld en dat stoort me bij het lesgeven. Maar ik realiseer me ook dat het overal wel wat is. Zit je in een hutje op de hei ergens bij Ede, dan vliegen er weer helikopters over voor een oefening. Ik hoop in ieder geval nog veel mensen op het goede pad van yoga te brengen.’ 

Uitdaging
Najib: ‘Ik zoek, wat ik al eerder zei, graag verbinding met andere mensen. Ik kom het best tot mijn recht met mensen om me heen. Dat komt ook omdat ik in een groot gezin ben opgegroeid, met veel mensen in de buurt. Maar dat is weleens een uitdaging. Soms ben je met veel mensen, maar is iedereen bezig met zijn eigen ding. En dan ben je nog alleen. Maar ik wil continu in verbinding  blijven met mensen. En tot nu toe lukt dat. Vanuit een ver verleden wil ik het altijd goed doen voor een ander. En de uitdaging is ook om daarin niet door te slaan. Om niet alleen maar bezig te zijn met wat de ander misschien denkt. Zeker in het begin van mijn carrière heeft me dat echt beziggehouden. Het gevaar schuilde hierin dat ik mezelf ging aanpassen aan de ander, terwijl ik vergat wie ik zelf was. Dus ik werk heel graag met andere mensen, maar wel vanuit mijn eigen intrinsieke motivatie. Natuurlijk moet ik in mijn baan als filiaalmanager weleens concessies doen, moet ik dingen accepteren. Soms sta je tijdens een gesprek lijnrecht tegenover elkaar, en dan kan het helpen om toe te geven, je mond te houden of op je lip te bijten om het gesprek procesmatig verder te krijgen. Dan heb je niet de relatie geschaad. En dat is voor mij belangrijk; zeker vanuit mijn opvoeding. Om het goed te doen voor de ander, altijd het groepsbelang voor ogen te houden, en om te zorgen voor een soort harmonie.’  

Claire: ‘Ik vraag me weleens af hoelang ik dit ga volhouden. Ik ben heel veel aan het lesgeven, waardoor ik geen tijd meer voor mezelf overhoud. Je kunt zelfs niet even koffie drinken of een plaspauze houden, doordat je de volle aandacht voor de ander hebt. Dat is supermooi en je krijgt er veel voor terug, maar het kost ook veel energie. Ik geef ongeveer twintig uur per week les en dan moet je nog de boel nog opruimen, schoonmaken, de administratie doen, de marketing, heb je contact met de andere docenten, moet je mailtjes van klanten of potentiële klanten beantwoorden. Het is gewoon te veel. Ik werk ‘s ochtends en ’s avonds, en ‘s middags moet ik al die andere dingen doen zoals het huishouden. Dus mijn uitdaging is om minder te gaan werken maar wél contact te houden met zoveel mogelijk mensen die bij mij in de studio komen. Ik denk er weleens aan om iemand aan te nemen die voor mij de marketing doet. En zo tijd te besparen. Aan de andere kant: ik moet en wil het nog steeds allemaal wel zélf bedenken. De actie, de flyer, de social media. Toch is het misschien goed om iemand te hebben die daar met een andere blik naar kijkt. Ik ben er nog niet uit, geef sowieso niet graag dingen uit handen. Of het moet mijn huishouden zijn.’

Tip aan elkaar
Claire: ‘Ik doe altijd zelf boodschappen, bestel nooit via internet. Ik moet het zien, voelen, beet kunnen pakken. En het moet er gewoon zijn. Maar als ik naar Jumbo ga, dan vind ik het lastig om vegan producten – ik eet alleen vegan – te vinden. Je begrijpt dat ik dat graag anders zie. Daarom is mijn tip aan jou om meer vegan producten te verkopen.’  

Najib: ‘Het klopt dat we daar niet veel aanbod van hebben. Dat komt omdat er relatief gezien heel weinig mensen vegan eten. Het is echt een niche markt. Wel kan Jumbo aan alles komen wat er op de markt is. Dus ook aan vegan producten, waarvan we zelfs een groot assortiment hebben. Als een product bij ons niet in de schappen ligt, kun je dit altijd in de winkel bestellen. We hebben een aanbod van meer dan 100.000 producten. Maar aangezien onze winkels niet van elastiek zijn, moeten we keuzes maken. Welke producten gaan we in de winkel verkopen? In een gemiddelde winkel liggen tussen de 17.500 en 32.000 artikelen. Dus wat je kunt doen, Claire, is voordat je boodschappen doet, eerst online kijken of een bepaald vegan product in het assortiment van Jumbo zit. Zo ja, en het ligt niet in de schappen, dan kun je dat product altijd bij ons bestellen.’    

Claire: ‘Maar als ik boodschappen doe, loop ik naar de winkel en bedenk ik niet van tevoren wat ik wil hebben.’

Najibs tip aan Claire is om dingen uit handen te durven geven. ‘Als het je ambitie is mensen in contact te brengen met yoga, als je daar het meeste plezier uit haalt, stop dan met datgene wat je geen voldoening geeft. Zodat je je meer kunt concentreren op de léúke dingen. Als jouw klanten de waarde herkennen van je yogalessen, komen ze vanzelf terug. Zij zijn dan, wat wij noemen, je ambassadeurs. In ons geval betekent dat: fans van onze winkel, in jouw geval: liefhebbers van jouw yogalessen. En deze ambassadeurs zorgen voor mond-tot-mondreclame. Marketingcampagnes hebben weinig effect op het grote geheel. Het zijn niet de vaste klanten die daarop afkomen.’

Wat als?
Als Claire filiaalmanager van Jumbo Westpolder was, zou ze zorgen voor meer gezonde dingen in de winkel. ‘Mijn missie is om te zorgen dat de mensen gezonder gaan leven. Ik denk dat tachtig procent van de dingen die nu in de supermarkt liggen, niks doet voor je gezondheid. Eerder het tegenovergestelde. Je kunt wél frikandelbroodjes en vette kaascroissants vinden, maar dat gezonde bolletje niet. Daar zou ik zeker verandering in brengen. Ook vanuit commercieel oogpunt lijkt me dat een goed idee, aangezien er veel bewegingen in opkomst zijn die vinden dat alles goed voor lijf en geest moet zijn.’  

Najib zou, als hij eigenaar was van Alfa Balans, proberen om yoga toegankelijker te maken. ‘Zeker als het mijn missie was om zoveel mogelijk mensen kennis te laten maken met yoga, zou ik iets trachten te bedenken om een groter publiek te bereiken, om yoga laagdrempeliger te maken. In de huidige maatschappij waarin bijna iedereen actief is op social media, is een remote-achtige yoga, waarbij je niet gebonden bent aan een vaste locatie, misschien wel een goed idee. In mijn hoofd bestaat yoga uit mooie houdingen, waarbij je luistert naar je lichaam en je  rust vindt. Dat hoeft niet per se verbonden te zijn aan een vaste ruimte. Vorig jaar was ik in Alblasserdam, waar op het marktplein yoga werd gedaan. Iedereen had zijn eigen matje meegenomen en er was ook nog een spreker. Dat was echt heel leuk om te zien.’ 

Tip aan andere ondernemers
Claire: ‘Tegenwoordig zijn veel mensen, zelfs jongelui, snel overbelast. Iedereen heeft het ook altijd druk. En als je overspannen raakt of in een burn-out terechtkomt, dan kan het zomaar zijn dat je maanden of misschien wel een jaar niet meer naar je werk kunt. Natuurlijk is dat heel vervelend voor de werkgever, maar zeker zo ellendig voor degene die het overkomt. Als organisatie moet je kijken of de werkdruk niet te hoog is, maar als werknemer kun je ook iets  doen aan je eigen welzijn. Hoe ga je met stress om? Met druk? Hoe leer je om “nee” te zeggen? Het gaat erom jezelf te leren kennen, je grenzen aan te geven. In mijn beleving kan yoga op de werkvloer zorgen dat je beter in je vel komt te zitten. En dat hoeft niet veel tijd in beslag te nemen. Door alleen maar in de pauze een kwartiertje apart te gaan zitten en te voelen, te ademen en je lichaam te strekken, gaat de stress al uit je lijf. En als je gezond bent en vrolijk, dan ben je natuurlijk ook veel leuker op je werk. Leuker, actiever en productiever.’ 

Najib: ‘De sfeer op het werk is inderdaad heel belangrijk. Als er bij een bedrijf gelachen wordt, dan is dat super. Een goed teken. Ik heb weleens ergens gewerkt waar je haast bestraffend aangekeken werd als je aan het lachen was. Dan had je het gewoon te leuk. Maar dat kan toch niet waar zijn? Je moet het toch ook leuk hebben met elkaar!’ 

Tot slot
Najib: ‘Nou Claire, het is net alsof dit interview een soort yogasessie was. Geen telefoon, niets anders aan je hoofd, alleen maar aandacht voor elkaar. Zo gemakkelijk en mooi kan het dus zijn.’

Claire: ‘Ja en dat is toch bijzonder, Najib. Hoe vaak komt het voor dat je alleen maar aandacht voor elkaar hebt, zonder dat je nog even iets anders moet doen? Iets anders moet regelen. Dit was inderdaad een fijne yogasessie.’